Και δεύτερο ναυάγιο στα Αντικύθηρα

Αυτή τη φορά ο Ποσειδών ομονόησε. Επέτρεψε στους αρχαιολόγους, στους δύτες και τους επιστήμονες που πήραν μέρος στην αποστολή στα Αντικύθηρα, να έχουν τον καιρό σύμμαχο. Διότι από το 2014 που επανεκκίνησαν οι έρευνες στον χώρο του πιο διάσημου ναυαγίου της αρχαιότητας, ο αέρας –που φτάνει και τα 11 μποφόρ στο σημείο– ήταν πάντα αυτός που εμπόδιζε τις καταδύσεις. Φέτος έγινε ένα πραγματικό μετεωρολογικό θαύμα και η ομάδα συνέχισε εντατικά το έργο της από τις 17 Μαΐου έως και τις 20 Ιουνίου στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος 2021-25. Τόσο η επίτιμη διευθύντρια αρχαιοτήτων ΥΠΠΟΑ δρ Αγγελική Σίμωσι, η οποία συνδιευθύνει την έρευνα της Ελβετικής Αρχαιολογικής Σχολής που εποπτεύει η Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων όσο και ο δρ Λόρεντς Μπάουμερ του Πανεπιστημίου της Γενεύης από την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή, δήλωναν ενθουσιασμό για την πρόοδο στο πεδίο.

Αυτή τη φορά στον βυθό εντοπίστηκαν με ακρίβεια η θέση των υπολειμμάτων του κήτους του σκαριού που έφερε τα αγάλματα και τον Μηχανισμό. Σπουδαίο, αν σκεφτεί κανείς ότι μπορεί να υπολογιστεί το μέγεθός του, αλλά και η ακριβής τοποθεσία του αμπαριού που μετέφερε το πολύτιμο φορτίο. Ναι μεν οι Συμιακοί σφουγγαράδες βρήκαν διάσπαρτα αγάλματα το 1900 και ο Κουστό πέρασε από εκεί το 1953 και επίσης συνέλεξε κι αυτός ευρήματα το 1976. Ολοι τους όμως αλίευαν αντικείμενα σε έναν κατωφερή βυθό με πολλά σκαλοπάτια, αγνοώντας ουσιαστικά πού κείται το κουφάρι του πλοίου της ρωμαϊκής εποχής. Συνεπώς, τώρα πια μπορούμε να καταλάβουμε πολύ περισσότερα για τα αίτια της βύθισης, την κατεύθυνσή του, ενδεχομένως και για το πλήρωμα και τους επιβάτες του, από τους οποίους έως σήμερα έχουν βρεθεί σκελετικά υπολείμματα και δόντια.