Η σημερινή ημέρα, Καθαρά Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026, έχει εκείνη τη χαρακτηριστική ελληνική διπλή «ταχύτητα»: από τη μία το συλλογικό κλίμα εξόδου, νηστίσιμων τραπεζιών και χαρταετού, και από την άλλη μια επικαιρότητα που δεν σταματά ποτέ να θυμίζει ότι η χώρα κινείται ταυτόχρονα σε πολλά μέτωπα.

Στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται το μεταναστευτικό με ένα ακόμα θαλάσσιο δράμα νότια της Κρήτης, η οικονομία με σήματα «αντοχής διαρκείας» και την ακρίβεια να παραμένει πολιτικά και κοινωνικά βαριά σκιά, αλλά και η δημόσια ασφάλεια/καθημερινότητα με περιστατικά που επαναφέρουν τα ίδια διαχρονικά ερωτήματα: πώς ελέγχονται οι κίνδυνοι, πώς επιβάλλεται ο νόμος, πώς προστατεύεται η ζωή στην πράξη.

Παράλληλα, η μέρα φέρνει και ειδήσεις «θεσμικού προγραμματισμού» από το Μαξίμου (κυβερνητικές συνεδριάσεις/ατζέντα), αλλά και συμβολικές επετείους – όπως τα 60 χρόνια της ελληνικής τηλεόρασης/ΕΡΤ, που λειτουργούν σαν υπενθύμιση για το πώς αλλάζει η χώρα και ο δημόσιος διάλογος μέσα στο χρόνο.

1) Μεταναστευτικό: νέο ναυάγιο νότια της Κρήτης και αγωνία για αγνοούμενους

Η πιο βαριά είδηση των τελευταίων ωρών αφορά το ναυάγιο/ανατροπή σκάφους μεταναστών νότια της Κρήτης, κοντά στους Καλούς Λιμένες. Οι έρευνες συνέχισαν με την αγωνία να επικεντρώνεται στους αγνοούμενους, ενώ οι αρχές προχώρησαν και σε συλλήψεις υπόπτων ως διακινητών σε μια υπόθεση που, όπως πολλές άλλες, συνδέεται με δίκτυα που εκμεταλλεύονται ανθρώπους σε απελπισία.

Στο ευρύτερο πλαίσιο, διεθνείς οργανισμοί και διεθνή ρεπορτάζ επισημαίνουν ότι το 2026 ξεκίνησε με ιδιαίτερα υψηλό απολογισμό νεκρών/αγνοουμένων στη Μεσόγειο, κάτι που εντείνει την πίεση για αποτελεσματικότερη συνεργασία, ασφαλέστερες διαδρομές και ρεαλιστικές πολιτικές επιστροφών/ασύλου.

2) Κυβέρνηση – Μαξίμου: οικονομική πολιτική στην πρώτη γραμμή

Στην «αυριανή» κυβερνητική ατζέντα (με φόντο τη σημερινή προετοιμασία) δεσπόζει η συνεδρίαση του ΚΥΣΟΙΠ υπό τον πρωθυπουργό, με επίκεντρο τις επόμενες κινήσεις στην οικονομική πολιτική. Η πολιτική σημασία τέτοιων συνεδριάσεων είναι ότι λειτουργούν σαν «κόμβος» συντονισμού: μέτρα, ιεράρχηση προτεραιοτήτων, ρυθμίσεις, χρονοδιαγράμματα.

Παράλληλα, εντάσσεται και η διάσταση της διεθνούς πολιτικής/διπλωματίας στο πρόγραμμα του πρωθυπουργού (τηλεδιασκέψεις/επαφές), κάτι που θυμίζει ότι η οικονομία και η εσωτερική πολιτική «κουμπώνουν» πλέον συνεχώς πάνω σε εξωτερικούς παράγοντες (ενέργεια, γεωπολιτική, εμπορικές αβεβαιότητες).

3) Οικονομία: «τεστ αντοχής» και σταθερή σκιά της ακρίβειας

Σήμερα η οικονομική ειδησεογραφία κινείται σε δύο επίπεδα:

(α) Το “μεγάλο” επίπεδο των σταθμών και των αξιολογήσεων. Αναλύσεις υπογραμμίζουν ότι η χώρα μπαίνει σε περίοδο κατά την οποία συγκεκριμένες ημερομηνίες–σταθμοί (μακροοικονομικά στοιχεία, αποφάσεις, σήματα από οίκους αξιολόγησης/αγορές, δημοσιονομικές ισορροπίες) θα επηρεάσουν το αν θα υπάρξει πρόσθετος χώρος πολιτικής ή ανάγκη προσαρμογών.

(β) Το “καθημερινό” επίπεδο του κόστους ζωής. Η ακρίβεια παραμένει πολιτικά διαβρωτική και κοινωνικά πιεστική, με ενδεικτικά παραδείγματα ανατιμήσεων (ιδίως σε θαλασσινά/σαρακοστιανά προϊόντα) να μπαίνουν ξανά στο επίκεντρο, καθώς οι γιορτές και οι παραδόσεις «αποκαλύπτουν» πιο ωμά τι σημαίνει αύξηση τιμών στο οικογενειακό τραπέζι.

Στο ίδιο οικονομικό κάδρο εντάσσεται και η είδηση για ελέγχους/διασταυρώσεις φορολογικών δηλώσεων και εισοδημάτων στο εξωτερικό, που δείχνει τη συνεχή προσπάθεια του κράτους να «κλείσει τρύπες» φοροδιαφυγής και μη δήλωσης εισοδημάτων.

4) Άμυνα – Θητεία: αλλαγές και αυξημένη αποζημίωση για στρατεύσιμους

Στον χώρο της άμυνας/στρατιωτικής θητείας, δημοσιεύματα κάνουν λόγο για νέο μοντέλο με αλλαγές που αφορούν διαδικασίες, ιατρικές εξετάσεις κατάταξης, τοποθετήσεις σε επιχειρησιακές μονάδες μετά την εκπαίδευση, αλλά και αύξηση της μηνιαίας αποζημίωσης (με διαφοροποίηση ανά περιοχή υπηρεσίας). Είναι μια είδηση που ακουμπά άμεσα πολλές οικογένειες και επηρεάζει την καθημερινότητα των νέων που υπηρετούν.

5) Κοινωνία & ασφάλεια: επεισόδια/ατυχήματα και η «επανάληψη» του ίδιου κινδύνου

Η μέρα έχει και την πιο σκληρή «μικροκλίμακα» της επικαιρότητας: περιστατικά που δεν είναι απλώς μεμονωμένα, αλλά επαναλαμβανόμενα μοτίβα.

• Νέα Φιλαδέλφεια: σοβαρός τραυματισμός φιλάθλου από φωτοβολίδα με κατάληξη ακρωτηριασμού δαχτύλου, με την υπόθεση να καταλήγει και σε αστυνομική/εισαγγελική διαχείριση. Το θέμα δεν είναι μόνο το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά η διαχρονική συζήτηση για την πρόληψη, την επιτήρηση και τη νοοτροπία γύρω από την «επικίνδυνη επίδειξη».
• Ηλεία (Πύργος): τροχαίο με τραυματίες, άλλη μία υπενθύμιση ότι ο δρόμος παραμένει πεδίο υψηλού ρίσκου.

6) Σεισμικότητα: αισθητός σεισμός στη Σάμο (και μικρότερες δονήσεις)

Στο γεωδυναμικό πεδίο, καταγράφηκε σεισμική δόνηση 3,4R σε θαλάσσια περιοχή βόρεια της Σάμου, που αναφέρθηκε ως αισθητή στο νησί. Παράλληλα, καταγράφονται και μικρότερες δονήσεις σε άλλες περιοχές (χαμηλής έντασης), που συνθέτουν τη γνωστή πραγματικότητα μιας χώρας με μόνιμη σεισμική δραστηριότητα.

7) Πολιτισμός & δημόσια μνήμη: 60 χρόνια ΕΡΤ/ελληνική τηλεόραση

Τέλος, η σημερινή ημερομηνία συνδέεται με την επέτειο: 60 χρόνια από την πρώτη εκπομπή της ελληνικής τηλεόρασης (23/2/1966) και αντίστοιχες δράσεις/αφιερώματα. Πέρα από το εορταστικό μέρος, η είδηση έχει και μια «υπόγεια» πολιτική διάσταση: μιλά για τον ρόλο της δημόσιας ενημέρωσης, της τεχνολογικής μετάβασης και της σχέσης πολίτη–μέσων σε μια εποχή που όλα κρίνονται από την αξιοπιστία και την ταχύτητα.

Η Καθαρά Δευτέρα του 2026 δεν είναι απλώς μια γιορτινή παύση. Είναι ένας καθρέφτης της Ελλάδας όπως πραγματικά λειτουργεί: μια χώρα που μπορεί το πρωί να σηκώνει χαρταετούς και το βράδυ να μετρά αγνοούμενους στη θάλασσα· που συζητά για δείκτες, αξιολογήσεις και «αντοχές» της οικονομίας, ενώ την ίδια στιγμή η ακρίβεια διαμορφώνει την πολιτική ψυχολογία πιο άμεσα απ’ όσο οποιοσδήποτε πίνακας. Μια χώρα που ξαναπιάνει το νήμα των θεσμικών αποφάσεων στο Μαξίμου, αλλά βλέπει στην καθημερινότητα—σε δρόμους, γήπεδα, γειτονιές—πόσο ακριβό είναι το τίμημα της αμέλειας και της κουλτούρας ρίσκου.

Και μέσα σε όλα αυτά, μια επέτειος όπως τα 60 χρόνια της ΕΡΤ θυμίζει ότι τίποτα δεν είναι στατικό: αλλάζει ο τρόπος που ενημερωνόμαστε, που συζητάμε, που θυμώνουμε, που συμφωνούμε, που οργανώνουμε συλλογικές λύσεις. Το ερώτημα που μένει στο τέλος της ημέρας δεν είναι «τι έγινε σήμερα», αλλά τι κάνουμε αύριο με όσα σήμερα μάθαμε, ξαναζήσαμε ή χάσαμε—και πόσο σοβαρά αποφασίζουμε να τα αντιμετωπίσουμε.