Η σημερινή επικαιρότητα στην Ελλάδα μοιάζει με «μωσαϊκό» από μεγάλα, αργά εξελισσόμενα θέματα (οικονομία, θεσμοί, μεταναστευτικό, συγκοινωνίες) και από γεγονότα που έρχονται απότομα να υπενθυμίσουν πόσο εύθραυστη είναι η καθημερινότητα (θαλάσσια δυστυχήματα, κινητοποιήσεις, σεισμικές δονήσεις).

Στο πολιτικό πεδίο, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το πώς αλλάζει το κράτος: από την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας μέχρι την αυστηροποίηση σε κανόνες (π.χ. εισιτηριοδιαφυγή) και τη θεσμική «ατζέντα» (αναθεώρηση, ευθύνη, εμπιστοσύνη). Στο οικονομικό πεδίο, η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού δίνει μια μικρή ανάσα, αλλά όχι αίσθηση ασφάλειας: οι τσέπες παραμένουν πιεσμένες και η κοινωνία εξακολουθεί να μετράει αντοχές.

Και την ίδια ώρα, στο Αιγαίο και στα νησιά-πύλες, το μεταναστευτικό επιστρέφει με δραματικό τρόπο στην πρώτη γραμμή – όχι ως «αριθμός», αλλά ως ανθρώπινη απώλεια και συλλογικό τραύμα.

1) Πολιτική και θεσμοί: «εμπιστοσύνη» ως κεντρικό ζητούμενο

Συνταγματική αναθεώρηση – στο τραπέζι η ευθύνη υπουργών και το “jobs for life”

Στη δημόσια συζήτηση επανέρχεται δυνατά η ανάγκη θεσμικών αλλαγών, με τον πρωθυπουργό να θέτει ως στόχο την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης: μεταξύ άλλων, αναφορά σε επανεξέταση της (νομικής) ασυλίας υπουργών και στη συζήτηση για τη μονιμότητα στο Δημόσιο, ως κομμάτι μιας ευρύτερης ατζέντας «εκσυγχρονισμού» του κράτους.

Μετανάστευση: ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για τη «νόμιμη μετανάστευση»

Στη Βουλή εγκρίθηκε, κατά πλειοψηφία, νομοσχέδιο για τη «νόμιμη μετανάστευση», που (όπως παρουσιάζεται στον δημόσιο λόγο) στοχεύει σε διαδικασίες και κανόνες που αφορούν την παραμονή και την αδειοδότηση/διαχείριση νόμιμων ροών.
Σημείωση επικαιρότητας: η συγκυρία είναι ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς την ίδια εβδομάδα η χώρα ζει και μια θαλάσσια μεταναστευτική τραγωδία (βλ. ενότητα 4), κάτι που ανεβάζει πολιτικά και κοινωνικά τους τόνους.

2) «Κράτος πιο φιλικό» και καθημερινότητα: δύο μέτωπα, μία κοινή λέξη — συμμόρφωση

Παρεμβάσεις κατά της γραφειοκρατίας

Παρουσιάζεται πλαίσιο παρεμβάσεων με στόχο να μειωθούν διαδικασίες και «τριβές» στις συναλλαγές με το Δημόσιο (λογική: λιγότερα βήματα, λιγότερα χαρτιά, πιο καθαρές ροές).

Συγκοινωνίες: αυστηρότερα πρόστιμα για εισιτηριοδιαφυγή σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη

Κατατέθηκε προς δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο που προβλέπει αυστηροποίηση πλαισίου για την εισιτηριοδιαφυγή (με στόχο μεγαλύτερη συμμόρφωση και μείωση απωλειών εσόδων).
Το θέμα «καίει» γιατί αγγίζει ευθέως το τρίγωνο: έσοδα συγκοινωνιών → ποιότητα υπηρεσιών → κοινωνική δικαιοσύνη (ποιος πληρώνει, ποιος δεν πληρώνει, ποιος τελικά επιβαρύνεται).

3) Οικονομία: μικρή ανάσα στον πληθωρισμό, αλλά το άγχος κόστους ζωής μένει

Πληθωρισμός Ιανουαρίου: αποκλιμάκωση στο 2,8% (ετήσια βάση)

Στοιχεία/αναφορές για τον εναρμονισμένο δείκτη δείχνουν υποχώρηση του πληθωρισμού στην Ελλάδα στο 2,8% τον Ιανουάριο 2026, από 2,9% τον Δεκέμβριο 2025 (και υψηλότερα επίπεδα έναν χρόνο πριν).
Παρά την αποκλιμάκωση, το «βίωμα» ακρίβειας (ειδικά σε βασικές δαπάνες) δεν εξαφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη, γι’ αυτό και η οικονομική συζήτηση παραμένει πολιτικά ευαίσθητη.

Κοινωνικές πληρωμές: προγραμματισμένες καταβολές e-ΕΦΚΑ & ΔΥΠΑ (έως 6/2)

Το πρόγραμμα πληρωμών (ως κύκλος 2–6 Φεβρουαρίου) αφορά σημαντικό όγκο δικαιούχων και ποσών, κάτι που επηρεάζει άμεσα την «οξυγόνωση» της καθημερινής κατανάλωσης.

4) Κοινωνία και ανθρώπινη ασφάλεια: τραγωδία στη Χίο και κινητοποιήσεις

Θανατηφόρα σύγκρουση στη Χίο: τα στοιχεία που συγκλονίζουν

Σύγκρουση σκάφους μεταναστών με σκάφος του Λιμενικού ανοιχτά της Χίου άφησε τουλάχιστον 15 νεκρούς, με δεκάδες διασωθέντες (ανάμεσά τους και παιδιά), ενώ συνεχίστηκαν έρευνες για τυχόν αγνοούμενους.
Πέρα από την έρευνα για τα αίτια, το γεγονός ξαναφέρνει στο επίκεντρο:

• τις επικίνδυνες διαδρομές στο Αιγαίο,
• την πίεση στις δομές υγείας/διάσωσης στα νησιά,
• και το πολιτικό βάρος της διαχείρισης συνόρων σε επίπεδο ΕΕ.

Κινητοποιήσεις: Τέμπη & Χίος ως «πληγές» που παράγουν δρόμο

Καταγράφηκαν κινητοποιήσεις με αναφορές σε «εγκλήματα»/ευθύνες και με αιχμή τόσο το τραύμα των Τεμπών όσο και το συμβάν στη Χίο, σε κλίμα έντασης και συνθημάτων για ζωή, ασφάλεια και λογοδοσία.

Εργασιακή κινητοποίηση: 24ωρη απεργία (Πειραιάς–Σαλαμίνα / και αναφορά για Ελευσίνα)

Είχε ανακοινωθεί 24ωρη απεργιακή κινητοποίηση για δημόσιες υπηρεσίες σε συγκεκριμένες περιοχές, με τοπικά χαρακτηριστικά και κοινωνική φόρτιση.

5) Περιβάλλον και γεωδυναμικά: μικρές δονήσεις στην Κρήτη

Στην Κρήτη σημειώθηκαν δονήσεις μικρού μεγέθους (ενδεικτικά αναφορές γύρω στα 3,6–3,9 Ρίχτερ σε θαλάσσιες/τοπικές περιοχές), χωρίς να προκύπτει εικόνα γενικευμένης ζημιάς από τα διαθέσιμα στοιχεία, αλλά πάντα με υπενθύμιση της σεισμικότητας της χώρας.

6) Ενέργεια και γεωοικονομία: η Ελλάδα ως «πύλη» LNG προς την περιοχή

20ετής συμφωνία για αμερικανικό LNG: διαπραγμάτευση που δείχνει στρατηγική κατεύθυνση

Διεθνές ενδιαφέρον συγκεντρώνει η είδηση ότι ελληνικό σχήμα επιδιώκει μακροχρόνια (20ετή) συμφωνία για εισαγωγή αμερικανικού LNG, με στόχο την ενίσχυση τροφοδοσίας της ΝΑ/Κεντρικής Ευρώπης.
Το «κλειδί» εδώ είναι διπλό: ενεργειακή ασφάλεια και ρόλος διαμετακόμισης.

LNG προς Ουκρανία μέσω Ελλάδας (πρώτη αποστολή τον Μάρτιο)

Παράλληλα, υπάρχει αναφορά για προγραμματισμένη αποστολή LNG προς την Ουκρανία με διαδρομή που «πιάνει» και ελληνική υποδομή (Ρεβυθούσα), δείχνοντας πώς η ενέργεια γίνεται εργαλείο περιφερειακής ανθεκτικότητας.

Η Ελλάδα σήμερα δείχνει δύο πρόσωπα ταυτόχρονα:

Από τη μία, το πρόσωπο της θεσμικής αναζήτησης (πώς αλλάζει το κράτος, πώς μπαίνουν κανόνες, πώς αποκαθίσταται η εμπιστοσύνη) και της οικονομικής επιβίωσης (πληθωρισμός που «πέφτει», αλλά κόστος ζωής που δεν ξεχνιέται εύκολα).
Από την άλλη, το πρόσωπο της ανθρώπινης αγωνίας: μια τραγωδία στο Αιγαίο, κινητοποιήσεις που ζητούν λογοδοσία, και μια καθημερινότητα που παλεύει να μείνει όρθια ανάμεσα σε ειδήσεις που δεν είναι «τίτλοι», αλλά ζωές.

Το συμπέρασμα της ημέρας δεν είναι απλώς ότι «έχουμε πολλά θέματα». Είναι ότι όλα αυτά συνδέονται: κράτος, κοινωνία, οικονομία, ασφάλεια, αξιοπρέπεια. Και όσο περισσότερο τα αντιμετωπίζουμε αποσπασματικά, τόσο πιο συχνά θα επιστρέφουν ως κρίση. Όσο περισσότερο τα δένουμε σε συνεκτικό σχέδιο, τόσο πιο πιθανό είναι η επόμενη “δύσκολη είδηση” να μας βρει έτοιμους — και όχι απλώς σοκαρισμένους.