Η σημερινή διεθνής ειδησεογραφία (Τρίτη, 10 Φεβρουαρίου 2026) δείχνει ξεκάθαρα ότι ο κόσμος κινείται ταυτόχρονα σε πολλά «μέτωπα» — και μάλιστα αλληλοεξαρτώμενα. Ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει η μεγάλη γεωπολιτική πληγή της Ευρώπης, με το ερώτημα πλέον να μη είναι μόνο «τι γίνεται στο πεδίο», αλλά τι (και με ποιους όρους) μπορεί να γίνει σε μια πιθανή ειρηνευτική φόρμουλα.

Παράλληλα, η Μέση Ανατολή συνεχίζει να παράγει ειδήσεις υψηλής έντασης: συζητήσεις για διεθνή ρόλο/δύναμη «επί τόπου» στη Γάζα, πολιτικές πρωτοβουλίες που διχάζουν, αλλά και ρίσκα που δεν επιτρέπουν εφησυχασμό.

Και ενώ οι γεωπολιτικές κρίσεις τραβούν τα φώτα, στο «φόντο» τρέχουν δύο εξελίξεις που αλλάζουν το μέλλον πιο αθόρυβα, αλλά εξίσου καθοριστικά:

• η οικονομική μετάβαση (επιτόκια, εμπορικοί δασμοί, αβεβαιότητα στην ανάπτυξη)
• η κλιματική ένταση (ακραία φαινόμενα, ανάγκη έγκαιρης προειδοποίησης για να σωθούν ζωές)

Ακολουθεί μια αναλυτική, καθαρή χαρτογράφηση των βασικών θεμάτων της ημέρας, με το “τι συνέβη”, “γιατί έχει σημασία” και “τι να παρακολουθούμε”.

1) Ουκρανία – Ρωσία: «Όροι ειρήνης», ευρωπαϊκή στάση και πίεση στο πεδίο

Ευρωπαϊκή παρέμβαση στους όρους: «η Ευρώπη πρέπει να ορίσει τι ζητά από τη Ρωσία»

Η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Kaja Kallas, ανακοίνωσε ότι σκοπεύει να προτείνει λίστα παραχωρήσεων που θα πρέπει να ζητήσει η Ευρώπη από τη Ρωσία στο πλαίσιο πιθανής συμφωνίας για την Ουκρανία. Το μήνυμα είναι σαφές: οποιαδήποτε λύση δεν μπορεί να «περάσει» χωρίς ευρωπαϊκή συμφωνία, ειδικά όταν η Ευρώπη διαθέτει ισχυρά εργαλεία πίεσης, όπως τα παγωμένα ρωσικά περιουσιακά στοιχεία.

Γιατί έχει σημασία:

• Μετατοπίζει τη συζήτηση από το «να πιεστεί κι άλλο η Ουκρανία» στο «τι πρέπει να κάνει η Ρωσία».
• Υπογραμμίζει ότι οι «εγγυήσεις» και οι όροι (π.χ. ζητήματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα) θα είναι κεντρικοί.

Γαλλία – Ουκρανία: πορεία προς κοινή αμυντική παραγωγή

Αναφέρθηκε επίσης συμφωνία/πρόθεση για κοινά προγράμματα παραγωγής οπλικών συστημάτων μεταξύ Γαλλίας και Ουκρανίας, δείχνοντας ότι η αμυντική συνεργασία μετατρέπεται σε μακροχρόνια βιομηχανική σχέση και όχι μόνο σε αποστολές βοήθειας.

Τι να παρακολουθούμε:

• Αν οι συνεργασίες πάρουν συγκεκριμένη μορφή (τύποι συστημάτων, χρονοδιαγράμματα, εργοστάσια/γραμμές παραγωγής).

2) Μέση Ανατολή: Γάζα, διεθνείς δυνάμεις και πολιτικές πρωτοβουλίες υψηλού ρίσκου

Ινδονησία: προετοιμασία για πιθανή αποστολή στρατευμάτων στη Γάζα

Σήμερα καταγράφεται πληροφορία ότι η Ινδονησία εξετάζει σοβαρά/προετοιμάζει δυνατότητα αποστολής έως και 8.000 στρατιωτών στο πλαίσιο διεθνούς δύναμης που συνδέεται με πολιτικό σχέδιο εφαρμογής εκεχειρίας/μετάβασης.

Γιατί έχει σημασία:

• Θα ήταν μια από τις πιο «βαριές» διεθνείς εμπλοκές μουσουλμανικής χώρας σε αποστολή ασφαλείας στη Γάζα.
• Φέρνει ξανά στο κέντρο το ερώτημα: «ποιος εγγυάται την ασφάλεια» σε μια μεταβατική περίοδο.

Τι να παρακολουθούμε:

• Αν η αποστολή γίνει υπό ΟΗΕ/πολυεθνικό πλαίσιο ή μέσω ad hoc συμφωνίας.
• Τι αποδοχή θα έχει από τις εμπλεκόμενες πλευρές.

3) Μέτωπο Αφρικής: Σουδάν, περιφερειακή εμπλοκή και «εξαγωγή» αστάθειας

Reuters-έρευνα: μυστικό κέντρο εκπαίδευσης RSF στην Αιθιοπία

Μία από τις πιο σοβαρές ειδήσεις της ημέρας έρχεται από την Αφρική: έρευνα αποτυπώνει ότι στην Αιθιοπία λειτουργεί μυστικό στρατόπεδο εκπαίδευσης για μαχητές των Rapid Support Forces (RSF) του Σουδάν, με αναφορές για εξωτερική χρηματοδότηση/στήριξη και περιφερειακή διάσταση του πολέμου.

Γιατί έχει σημασία:

• Δείχνει ότι ο πόλεμος στο Σουδάν δεν είναι «εσωτερική υπόθεση», αλλά προσελκύει/παγιδεύει γειτονικές χώρες και συμμάχους.
• Ενισχύει τον κίνδυνο γενικευμένης αποσταθεροποίησης στην περιοχή (προσφυγικές ροές, διασυνοριακές συγκρούσεις, νέες συμμαχίες).

4) Ασία – Ειρηνικός: Ταϊβάν, Νότια Σινική Θάλασσα και ο ανταγωνισμός που «δεν κοιμάται»

Πίεση προς Ταϊβάν: σκληρή ρητορική από Πεκίνο

Κινεζική τοποθέτηση επανέφερε τη γραμμή περί «επανασύνδεσης» και την πρόθεση να στοχευτούν όσοι χαρακτηρίζονται ως «αποσχιστές» στην Ταϊβάν, ενώ η Ταϊπέι απάντησε ότι μόνο ο λαός της Ταϊβάν αποφασίζει για το μέλλον του νησιού.

Φιλιππίνες – Κίνα: σημάδια συνεργασίας, αλλά οι θαλάσσιες διαφορές παραμένουν

Ταυτόχρονα, εμφανίζεται μήνυμα από τις Φιλιππίνες ότι διακρίνονται «σημάδια συνεργασίας» με την Κίνα, παρά τις συνεχιζόμενες διαφορές στη θάλασσα.

Τι να παρακολουθούμε:

• Αν υπάρξουν πρακτικά μέτρα αποκλιμάκωσης ή απλώς επικοινωνιακή «ανάσα» μέσα σε στρατηγική ένταση.

5) Ιράν – ΗΠΑ: «σήμα» για συνέχιση συνομιλιών σε εύθραυστο κλίμα

Το Ιράν δήλωσε ότι οι πρόσφατες συνομιλίες για το πυρηνικό ζήτημα, με διαμεσολάβηση του Ομάν, λειτούργησαν ως τεστ σοβαρότητας των ΗΠΑ, και ότι υπάρχουν ενδείξεις ώστε να συνεχιστεί η διαδικασία.

Γιατί έχει σημασία:

• Η περιοχή είναι εξαιρετικά ευαίσθητη: ακόμα και «προκαταρκτικά» βήματα συνομιλιών επηρεάζουν εντάσεις, ναυτικές ισορροπίες και διπλωματικά μπλοκ.

6) Ευρώπη: Μετανάστευση, πολιτική πίεση και «σκληρύνσεις» κανόνων

ΕΕ: έγκριση αυστηρότερων κανόνων ασύλου

Η Ευρωβουλή ενέκρινε πιο σκληρό πλαίσιο για διαδικασίες ασύλου, με στόχο ταχύτερες επιστροφές/διαχείριση απορριφθέντων αιτημάτων, σε ένα περιβάλλον όπου η μεταναστευτική πίεση μετατρέπεται ξανά σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα.

Τι να παρακολουθούμε:

• Πώς θα εφαρμοστούν πρακτικά οι νέες διαδικασίες στα κράτη-μέλη.

7) Οικονομία – Αγορές: Επιτόκια, δασμοί και η «απόκλιση» των κεντρικών τραπεζών

Οι κεντρικές τράπεζες δεν κινούνται πλέον «όλες μαζί»

Καταγράφεται ότι οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες ακολουθούν διαφορετικές τροχιές (άλλες πιο επιφυλακτικές, άλλες με διαφορετική ανάγνωση πληθωρισμού/ανάπτυξης).

ΕΚΤ: δασμοί από τρίτες χώρες μπορούν να «ρίξουν» τον πληθωρισμό αλλά και να πιέσουν ανάπτυξη

Σε ανάλυση της ΕΚΤ επισημαίνεται ότι δασμοί που επιβάλλονται από άλλες χώρες προς την ευρωζώνη τείνουν να μειώνουν τον πληθωρισμό, αλλά και να επιβαρύνουν τη δραστηριότητα/ανάπτυξη.

Γιατί έχει σημασία:

• Η συζήτηση για εμπορικά μέτρα και «προστατευτισμό» επιστρέφει, επηρεάζοντας τιμές, επενδύσεις και στρατηγικές βιομηχανίας.

8) Ενέργεια – Βιομηχανία: «Πράσινο υδρογόνο» και ανταγωνισμός με Κίνα

Ευρωπαϊκά στελέχη/παράγοντες προειδοποιούν ότι η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει τη «νεογέννητη» βιομηχανία πράσινου υδρογόνου από τον κινεζικό ανταγωνισμό, εάν δεν υπάρξει ισχυρότερη βιομηχανική στρατηγική/στήριξη.

9) Κλίμα – Ακραία φαινόμενα: από πυρκαγιές και πλημμύρες μέχρι την ανάγκη έγκαιρης προειδοποίησης

Παγκόσμια εικόνα: ακραία ζέστη/κρύο/βροχές και πυρκαγιές στην αρχή του 2026

Ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός (WMO) περιγράφει ένα ξεκίνημα χρονιάς με έντονα ακραία φαινόμενα (θερμότητα/πυρκαγιές, ισχυρές βροχές και πλημμύρες σε περιοχές).

«Προειδοποίηση για όλους»: η μεγάλη μάχη να φτάνει η ειδοποίηση κινδύνου σε κάθε άνθρωπο

Ρεπορτάζ αναδεικνύει τη διεθνή προσπάθεια να υπάρξει προειδοποίηση για επικίνδυνα καιρικά γεγονότα σε όλο τον πλανήτη — ένα ζήτημα που συνδέεται άμεσα με απώλειες ζωών, υποδομές και ανθεκτικότητα.

Η σημερινή εικόνα του κόσμου μοιάζει με χάρτη γεμάτο ταυτόχρονες «αναφλέξεις» και δομικές μετατοπίσεις. Από τη μία, η γεωπολιτική παραμένει σκληρή: η Ουκρανία εξακολουθεί να καθορίζει την ασφάλεια της Ευρώπης, ενώ η ΕΕ προσπαθεί να διαμορφώσει ρόλο και όρους σε οποιαδήποτε λύση. Από την άλλη, η Μέση Ανατολή δείχνει ότι καμία πρωτοβουλία δεν είναι «απλή», ειδικά όταν εμπλέκει διεθνείς δυνάμεις και σχέδια μετάβασης.

Την ίδια στιγμή, σε περιοχές που συχνά δεν κρατούν τις πρώτες γραμμές των ευρωπαϊκών δελτίων, όπως η Αφρική, βλέπουμε πόσο γρήγορα ένας πόλεμος μπορεί να γίνει περιφερειακός κόμβος εμπλοκών και να τραβήξει γύρω του κράτη και ισχυρούς παίκτες. Και πάνω από όλα αυτά, η οικονομία και το κλίμα λειτουργούν σαν «σταθερή πίεση»: επιτόκια, εμπορικές εντάσεις, ανταγωνισμός τεχνολογιών και ακραίος καιρός που δεν αφήνει περιθώρια για αδράνεια.

Αν κάτι ξεχωρίζει σήμερα, είναι ότι ο κόσμος δεν αλλάζει γραμμικά. Αλλάζει σε κύματα — και κάθε κύμα επηρεάζει όλα τα άλλα. Το ζητούμενο, για κυβερνήσεις, κοινωνίες και οικονομίες, είναι να αποκτήσουν όχι μόνο ισχύ, αλλά ανθεκτικότητα: να αντέχουν τις κρίσεις, να προλαβαίνουν τους κινδύνους και να διαπραγματεύονται λύσεις που δεν θα είναι απλώς «ανακωχές», αλλά βάσεις σταθερότητας.