Η σημερινή παγκόσμια ειδησεογραφία (Τετάρτη 18/02/2026) αποτυπώνει έναν κόσμο που κινείται ταυτόχρονα σε τρία επίπεδα: πόλεμος και διπλωματία, ανθρωπιστικές κρίσεις και οικονομική αβεβαιότητα. Στην Ευρώπη, οι συνομιλίες για τον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας δείχνουν πόσο δύσκολο είναι να «κλειδώσουν» όροι ειρήνης όταν το ζήτημα της εδαφικής κυριαρχίας και των εγγυήσεων ασφαλείας παραμένει άλυτο.

Στη Μέση Ανατολή, οι εξελίξεις στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη και ταυτόχρονα οι πιέσεις στη Γάζα –ιδίως στο σκέλος των ιατρικών εκκενώσεων και της πρόσβασης σε περίθαλψη– υπογραμμίζουν ότι η «ανθρωπιστική διάσταση» δεν είναι παράπλευρο ζήτημα αλλά κεντρικός δείκτης κλιμάκωσης.

Και ενώ τα μέτωπα αυτά παραμένουν ανοιχτά, μια νέα ένταση στον Ινδο-Ειρηνικό με επίκεντρο την Ταϊβάν αναζωπυρώνει το ερώτημα: πόσο «διαπραγματεύσιμη» θεωρείται η ασφάλεια ενός συμμάχου όταν μπαίνει στο τραπέζι ως μέρος ευρύτερων ισορροπιών με μια μεγάλη δύναμη όπως η Κίνα.

1) Ρωσία–Ουκρανία: Συνομιλίες στη Γενεύη χωρίς «άλμα» – πόλεμος φθοράς και ενεργειακή πίεση

Οι συνομιλίες στη Γενεύη ολοκληρώθηκαν χωρίς ουσιαστική πρόοδο, με το Κίεβο να κατηγορεί τη Μόσχα ότι «σέρνει» τη διαδικασία και τη ρωσική πλευρά να μιλά για δύσκολες αλλά «επαγγελματικές» διαπραγματεύσεις. Η διαφωνία για τα κατεχόμενα εδάφη και ζητήματα υψηλού συμβολισμού/στρατηγικής (όπως κρίσιμες υποδομές) παραμένουν κόκκινες γραμμές, κάνοντας το ενδεχόμενο άμεσης συμφωνίας εξαιρετικά απαιτητικό.

Παράλληλα, ο ενεργειακός πόλεμος συνεχίζεται στο υπόβαθρο. Η Ουκρανία μείωσε εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας καθώς υποχώρησε το ψύχος, όμως οι επιπτώσεις από χτυπήματα σε υποδομές κρατούν το σύστημα σε εύθραυστη ισορροπία και δείχνουν πόσο στρατηγικός στόχος είναι η ενέργεια σε έναν πόλεμο μακράς διάρκειας.

2) Μέση Ανατολή: Δυτική Όχθη – βήματα «εμπέδωσης ελέγχου» και διεθνής ανησυχία

Στη Δυτική Όχθη, οι κινήσεις που περιγράφονται ως βήματα ενίσχυσης/εμπέδωσης ελέγχου (με διαδικασίες που επηρεάζουν ιδιοκτησιακό καθεστώς και διοικητική διαχείριση γης) προκαλούν έντονες αντιδράσεις διεθνώς, καθώς θεωρούνται ότι επιβαρύνουν ακόμη περισσότερο την προοπτική πολιτικής λύσης.

3) Γάζα: Ιατρικές εκκενώσεις και «στενωπός» περίθαλψης

Στη Γάζα, το κομμάτι της υγείας παραμένει σημείο οριακής πίεσης. Ο ΠΟΥ έχει επισημάνει την κρισιμότητα των ιατρικών εκκενώσεων μέσω Ράφα και το χάσμα ανάμεσα στις ανάγκες και στον ρυθμό εξόδου ασθενών, κάτι που μεταφράζεται πρακτικά σε χρόνο ζωής για χιλιάδες ανθρώπους.

4) Σουδάν: Κλιμάκωση με drones – βαριά πλήγματα σε αμάχους και ανθρωπιστική πρόσβαση

Στο Σουδάν, ο ΟΗΕ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου μετά από κύμα επιθέσεων με drones που φέρεται να προκάλεσε δεκάδες θύματα αμάχων, συμπεριλαμβανομένων παιδιών. Η χρήση drones και από τις δύο πλευρές –σε περιοχές με αγορές, καταφύγια εκτοπισμένων και σχολεία– επιβαρύνει ραγδαία τη δυνατότητα ανθρωπιστικών οργανώσεων να κινηθούν με ασφάλεια και να διατηρήσουν ανοιχτές γραμμές ανεφοδιασμού.

5) Ταϊβάν – ΗΠΑ – Κίνα: Όταν η ασφάλεια γίνεται «φράση» που προκαλεί σεισμό

Στον Ινδο-Ειρηνικό, δηλώσεις και χειρισμοί γύρω από πιθανές αμερικανικές πωλήσεις όπλων στην Ταϊβάν προκαλούν ανησυχία στην Ταϊπέι, ειδικά όταν εμφανίζονται ως κάτι που «συζητείται» με το Πεκίνο. Αναλυτές προειδοποιούν ότι μια τέτοια εικόνα μπορεί να εκληφθεί ως αλλαγή πρακτικής και να δώσει στην Κίνα πρόσθετη επιρροή πάνω στις αμυντικές επιλογές της Ταϊβάν.

Την ίδια στιγμή, ρεπορτάζ αναφέρουν καθυστερήσεις/αβεβαιότητα γύρω από μεγάλο πακέτο, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η Ουάσιγκτον προσπαθεί να κρατήσει «ανοικτές» τις ευρύτερες σχέσεις με την Κίνα, ενόψει υψηλού επιπέδου επαφών.

6) Κλίμα και φυσικές καταστροφές: Πυρκαγιές στο Νότιο Ημισφαίριο και κυκλώνας στη Μαδαγασκάρη

Το 2026 έχει ήδη ξεκινήσει με ακραία θερμικά επεισόδια και πυρκαγιές σε χώρες του Νοτίου Ημισφαίριου, με επιστήμονες να προειδοποιούν ότι το «νέο κανονικό» κάνει τα ακραία γεγονότα συχνότερα και πιο δαπανηρά για κοινωνίες και οικονομίες.

Στη Μαδαγασκάρη, ο κυκλώνας Gezani άφησε πίσω του εκτεταμένες ζημιές και σημαντικό αριθμό θυμάτων, ενώ ευρωπαϊκοί μηχανισμοί χαρτογράφησης/έκτακτης διαχείρισης ενεργοποιήθηκαν για να υποστηρίξουν αποτίμηση και επιχειρησιακή ανταπόκριση.

7) Παγκόσμια οικονομία: Ο πληθωρισμός ως «κεντρική λέξη» – κεντρικές τράπεζες σε λεπτή ισορροπία

Στις αγορές, το κλίμα διαμορφώνεται από το ερώτημα «πότε και πόσο» θα χαλαρώσει η νομισματική πολιτική, καθώς ο πληθωρισμός παραμένει ο βασικός οδηγός. Η ΡΒΝΖ κράτησε σταθερά τα επιτόκια και έδωσε σήματα για πορεία πληθωρισμού που επιτρέπει πιο ήπια στάση, ενώ στην ευρύτερη εικόνα οι επενδυτές ζυγίζουν δεδομένα τιμών, ανάπτυξης και γεωπολιτικού ρίσκου.

Στις ΗΠΑ, αξιωματούχοι της Fed προειδοποιούν ότι μια αγορά εργασίας που φαίνεται «ισορροπημένη» μπορεί να αποδειχθεί ευάλωτη σε αρνητικά σοκ, άρα η νομισματική πολιτική δεν έχει την πολυτέλεια βιαστικών κινήσεων.

Η σημερινή παγκόσμια εικόνα είναι ένα μίγμα σκληρής ισχύος (πόλεμοι, drones, εξοπλισμοί), διπλωματικής τριβής (διαπραγματεύσεις που δεν «κλειδώνουν», συμμαχίες που δοκιμάζονται) και ανθρωπιστικών ορίων (υγεία, εκτοπισμοί, πρόσβαση σε βοήθεια). Η Ουκρανία δείχνει ότι η ειρήνη δεν είναι «ανακοίνωση», αλλά αρχιτεκτονική εγγυήσεων και πολιτικών αποφάσεων που σήμερα δεν συναντιούνται εύκολα.

Ταυτόχρονα, η Δυτική Όχθη, η Γάζα και το Σουδάν υπενθυμίζουν ότι το κόστος των συγκρούσεων μετριέται καθημερινά σε ζωές, υποδομές και δυνατότητα πρόσβασης σε στοιχειώδη προστασία. Και στον Ειρηνικό, η υπόθεση Ταϊβάν φέρνει ξανά στην επιφάνεια το μεγάλο ερώτημα του 21ου αιώνα: πώς αποτρέπεται μια κρίση όταν η ασφάλεια μπλέκεται με γεωοικονομικά παζάρια και συμβολικές δηλώσεις.