Η Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2026 βρίσκει τη διεθνή ειδησεογραφία να κινείται με ρυθμούς «συμπίεσης»: πολλά γεγονότα εξελίσσονται ταυτόχρονα, αλληλοτροφοδοτούνται και κάνουν τον κόσμο να μοιάζει σαν να βρίσκεται σε ένα μόνιμο καθεστώς δοκιμασίας. Ο πόλεμος στην Ουκρανία παραμένει ο μεγάλος γεωπολιτικός «σφυγμός» της Ευρώπης, ενώ η Μέση Ανατολή συνεχίζει να παράγει ένταση, παζάρια επιρροής και διαφωνίες ακόμη και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση γύρω από τη «μετά-σύγκρουση» διαχείριση της Γάζας.

Ταυτόχρονα, η Λατινική Αμερική συγκλονίζεται από τη νέα έκρηξη βίας στο Μεξικό μετά τον θάνατο ισχυρού ηγέτη καρτέλ, ενώ στην Αφρική η σύγκρουση στο Σουδάν «ακουμπά» πλέον άμεσα γειτονικά κράτη, με το Τσαντ να κλείνει σύνορα μετά από αιματηρά επεισόδια.

Και στο φόντο όλων αυτών, η οικονομία «ακούει» και πάλι κεντρικές τράπεζες, επιτόκια, ρίσκα και γεωπολιτικές αβεβαιότητες, ενώ ο καιρός σε μεγάλα τμήματα του πλανήτη υπενθυμίζει ότι οι φυσικοί κίνδυνοι δεν περιμένουν τη διπλωματία να τελειώσει τις διαπραγματεύσεις της.

1) Ουκρανία: νέα πλήγματα, νεκροί και το «ενεργειακό μέτωπο» της Ευρώπης

Στην Ουκρανία καταγράφονται νέοι νεκροί από ρωσικά χτυπήματα σε περιοχές όπως η Οδησσός και η Ζαπορίζια, με αναφορές για επιθέσεις που προκαλούν πυρκαγιές και απώλειες σε υποδομές και οχήματα.

Παράλληλα, το «ενεργειακό πεδίο» μπαίνει ξανά στο επίκεντρο: αναφορές για χτυπήματα/επεισόδια που αφορούν κομβικά σημεία πετρελαϊκών ροών προς την Κεντρική Ευρώπη εντείνουν τις ανησυχίες για μια κλιμάκωση που δεν περιορίζεται στο πεδίο μάχης, αλλά μεταφέρεται στις προμήθειες, την ασφάλεια αγωγών και τις πολιτικές αποφάσεις κρατών-μελών.

Τι σημαίνει αυτό πρακτικά:

• Κάθε πλήγμα ή απειλή σε ενεργειακή υποδομή ανεβάζει το «ασφάλιστρο κινδύνου» (risk premium) στην αγορά ενέργειας.
• Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις πιέζονται ανάμεσα σε στήριξη προς Ουκρανία και εσωτερικό κόστος (τιμές/ελλείψεις/πολιτική φθορά).
• Η διπλωματία δυσκολεύει όταν η ενέργεια μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης.

2) Μέση Ανατολή: «μάχη για την επόμενη μέρα» της Γάζας και ενδοευρωπαϊκές τριβές

Στη Γάζα, ακόμη και με προσπάθειες αποκλιμάκωσης, το βασικό θέμα σήμερα είναι η διαχείριση του “μετά”: ποιος θα έχει ρόλο, ποιος θα πληρώσει, ποιος θα εγγυηθεί ασφάλεια, ποιος θα οργανώσει ανοικοδόμηση.

Σε αυτό το πλαίσιο, EU διπλωμάτες συναντήθηκαν στις Βρυξέλλες με τον διευθυντή ενός αμερικανό-υποστηριζόμενου φορέα/πλαισίου για την ανοικοδόμηση (Board of Peace), με την ΕΕ να εμφανίζεται διχασμένη ως προς τη συμμετοχή, την πολιτική νομιμοποίηση και τον βαθμό εμπλοκής της.

Γιατί είναι κομβικό:

• Η ΕΕ είναι από τους μεγαλύτερους «παίκτες» σε ανθρωπιστική βοήθεια και θεσμική παρουσία, αλλά οι εσωτερικές διαφωνίες μειώνουν την ενιαία επιρροή της.
• Τα σχέδια ανοικοδόμησης χωρίς σταθερό πολιτικό πλαίσιο κινδυνεύουν να μείνουν στα χαρτιά.
• Η περιοχή παραμένει ευαίσθητη σε “σπινθήρες” που μπορούν να ανατινάξουν συμφωνίες μέσα σε ώρες.

3) Ισραήλ – επιτόκια, γεωπολιτικός φόβος και οικονομία σε «νευρικότητα»

Η Κεντρική Τράπεζα του Ισραήλ κράτησε το βασικό επιτόκιο σταθερό (4%), δίνοντας το σήμα ότι –παρότι υπάρχουν ενδείξεις αποκλιμάκωσης πληθωρισμού– ο γεωπολιτικός κίνδυνος είναι αρκετός για να «παγώσει» πιο επιθετικές μειώσεις.

Στο ίδιο ρεπορτάζ υπογραμμίζεται ότι οι φόβοι για ευρύτερη ανάφλεξη (με επίκεντρο σενάρια σύγκρουσης που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αντίποινα) επηρεάζουν την νομισματική πολιτική, δείχνοντας πόσο «δεμένες» έχουν γίνει οι αποφάσεις επιτοκίων με τα σενάρια ασφάλειας.

4) Μεξικό: κλιμάκωση βίας μετά τον θάνατο ισχυρού ηγέτη καρτέλ

Στο Μεξικό, η διεθνής ειδησεογραφία εστιάζει σε κύμα βίας μετά από στρατιωτική/κρατική επιχείρηση που οδήγησε στον θάνατο ηγέτη καρτέλ, με αναφορές για νεκρούς στις δυνάμεις ασφαλείας και έκτακτα μέτρα.

Σύμφωνα με σχετικές αναφορές, οι αρχές προχώρησαν σε ανάπτυξη 2.500 ενισχύσεων και καταγράφηκαν σοβαρές επιπτώσεις στην καθημερινότητα (μετακινήσεις, λειτουργία υπηρεσιών, κλίμα φόβου σε περιοχές).

Το βαθύτερο μήνυμα: τέτοια γεγονότα συχνά δεν «τελειώνουν» με τη σύλληψη ή τον θάνατο ενός αρχηγού. Αντίθετα, μπορεί να ανοίξουν περίοδο ανακατατάξεων, συγκρούσεων διαδοχής και εκδίκησης.

5) Αφρική: το Τσαντ κλείνει τα σύνορα με το Σουδάν – ο πόλεμος «διαρρέει» έξω από τη χώρα

Το Τσαντ ανακοίνωσε ότι κλείνει τα ανατολικά σύνορα με το Σουδάν μετά από συγκρούσεις που άφησαν νεκρούς στρατιώτες και πολίτες, με το Ντζαμένa να δηλώνει ότι θέλει να εμποδίσει την εξάπλωση της σύγκρουσης στο έδαφός του και να προστατεύσει πολίτες/πρόσφυγες.

Αυτό αποτελεί άλλη μια ένδειξη ότι ο πόλεμος στο Σουδάν δεν είναι πια «εσωτερική υπόθεση»:

• επηρεάζει σύνορα, ροές προσφύγων, ασφάλεια, εμπόριο
• επιβαρύνει χώρες-υποδοχής
• δημιουργεί κινδύνους γενικευμένης αποσταθεροποίησης σε ολόκληρη την περιοχή.

6) ΟΗΕ: «τα ανθρώπινα δικαιώματα δέχονται επίθεση» – και η κρίση χρηματοδότησης βαθαίνει

Στη Γενεύη, ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες προειδοποίησε ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται «υπό επίθεση» παγκοσμίως, συνδέοντας το μήνυμα με πολεμικές ζώνες όπως Σουδάν, Γάζα και Ουκρανία, ενώ επισημάνθηκαν και σοβαρά προβλήματα χρηματοδότησης που δυσκολεύουν τις αποστολές/έρευνες και τη λειτουργία του συστήματος δικαιωμάτων.

7) ΗΠΑ: ισχυρή χιονοθύελλα (Nor’easter) – διακοπές ρεύματος, απαγορεύσεις και «παράλυση» μετακινήσεων

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Βορειοανατολικός τομέας αντιμετωπίζει ισχυρό Nor’easter με προειδοποιήσεις χιονοθύελλας, ακυρώσεις, κλειστά σχολεία και μεγάλα προβλήματα μετακίνησης.

Τέτοια φαινόμενα έχουν διπλή διάσταση:

• άμεση (ασφάλεια πολιτών, ηλεκτροδότηση, συγκοινωνίες)
• έμμεση (επιπτώσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, στις τιμές/διαθεσιμότητες, στην ασφαλιστική αγορά, στη δημόσια διαχείριση κρίσεων).

8) Κεντρικές τράπεζες και «νέα εξίσωση» ρίσκου: όταν η γεωπολιτική μπαίνει στα επιτόκια

Η σημερινή εικόνα δείχνει ότι η νομισματική πολιτική διεθνώς δεν είναι πια «καθαρά οικονομικό» θέμα. Αναλύσεις επαναφέρουν το ζήτημα των trade-offs (ισολογισμοί κεντρικών τραπεζών, σταθερότητα επιτοκίων, παρεμβάσεις στις αγορές), καθώς οι αποφάσεις πλέον λαμβάνονται με ταυτόχρονη στάθμιση πληθωρισμού + ανάπτυξης + γεωπολιτικού κινδύνου.

Η διεθνής ημέρα ειδήσεων της 23ης Φεβρουαρίου 2026 μοιάζει με χάρτη όπου όλες οι γραμμές –πόλεμος, ενέργεια, οικονομία, ανθρωπιστικές κρίσεις, κλιματικά/καιρικά άκρα– τέμνονται στο ίδιο σημείο: στην αντοχή των κοινωνιών.

Στην Ουκρανία, κάθε νύχτα επιθέσεων θυμίζει ότι ο πόλεμος δεν είναι «τίτλος» αλλά καθημερινή πραγματικότητα. Στη Γάζα, η μεγάλη διαπραγμάτευση δεν αφορά μόνο κατάπαυση πυρός, αλλά το ποιος θα εγγυηθεί μια βιώσιμη επόμενη μέρα — κι αυτό διχάζει συμμάχους. Στο Μεξικό, η βία δείχνει πόσο δύσκολο είναι να νικήσεις δίκτυα που έχουν οικονομία, όπλα και κοινωνικές ρίζες. Στο Τσαντ, ο πόλεμος του γείτονα χτυπά την πόρτα με το πιο ωμό τρόπο: σύνορα κλειστά, στρατός σε επιφυλακή, πρόσφυγες σε αβεβαιότητα.

Και ενώ ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι το σύστημα δικαιωμάτων πιέζεται —και χρηματοδοτικά—, η φύση στέλνει το δικό της «δελτίο ειδήσεων» με ακραίες καταιγίδες και χιονοθύελλες, σαν να υπενθυμίζει ότι η ασφάλεια δεν είναι μόνο στρατιωτική ή οικονομική: είναι και υποδομές, προετοιμασία, ανθεκτικότητα, εμπιστοσύνη