Το βράδυ της Παρασκευής 6 Φεβρουαρίου 2026, η Ιταλία άνοιξε επίσημα την αυλαία των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων Μιλάνο–Κορτίνα 2026 με μια τελετή που έμοιαζε να «απλώνεται» πάνω στον χάρτη της χώρας: από τον αστικό παλμό του Μιλάνου μέχρι το αλπικό σκηνικό της Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο, και από τις μεγάλες κερκίδες ενός εμβληματικού σταδίου έως τις χειμωνιάτικες κοιλάδες όπου χτυπά η καρδιά των αγωνισμάτων. Το κεντρικό μήνυμα —η αρμονία ανάμεσα σε πόλεις, ανθρώπους, παράδοση και σύγχρονη δημιουργία— παρουσιάστηκε όχι ως σύνθημα, αλλά ως «σκηνοθετική γραμμή» που έδενε εικόνες, μουσικές, τελετουργικά και σύμβολα των Αγώνων.

Η σκηνή της έναρξης: Σαν Σίρο, το «μεγάλο κουτί φωτός» του Μιλάνου

Η τελετή στο Milano San Siro Olympic Stadium έδωσε τον τόνο με μια παραγωγή υψηλής έντασης: φωτισμοί, χορογραφίες μεγάλης κλίμακας και μια αφήγηση που «έπαιζε» διαρκώς ανάμεσα στο κλασικό και το σύγχρονο— από αναφορές στην ιταλική τέχνη και στο θέατρο, μέχρι μοντέρνα ποπ στοιχεία που στόχευαν σε παγκόσμια τηλεοπτική δυναμική. Το ίδιο το Σαν Σίρο παρουσιάστηκε από τους διοργανωτές ως το σημείο εκκίνησης του «θεάματος» των Αγώνων, ο χώρος όπου η Ιταλία συστήνει στο κοινό την ταυτότητα της διοργάνωσης.

Παρέλαση αθλητών σε πολλαπλές τοποθεσίες: «διάχυτη» Ολυμπιακή εμπειρία

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της βραδιάς ήταν ο τρόπος με τον οποίο η παρέλαση των αποστολών και η συνολική αφήγηση δεν περιορίστηκαν σε μία μόνο σκηνή. Ρεπορτάζ διεθνών και ελληνικών μέσων κατέγραψαν εικόνες από την παρουσία ομάδων και σε αλπικές/ορεινές τοποθεσίες που συνδέονται άμεσα με τα αγωνίσματα, ενισχύοντας την αίσθηση ότι πρόκειται για Αγώνες «σε δίκτυο», με την Ιταλία να μοιράζει συμβολικά το κέντρο βάρους ανάμεσα σε πόλη και βουνό.

Τα πρόσωπα, οι παρουσίες και το επίσημο πρωτόκολλο

Στο επίσημο κομμάτι της τελετής, ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η παρουσία της πολιτειακής ηγεσίας της Ιταλίας και της ΔΟΕ, καθώς και οι τυπικές ολυμπιακές στιγμές που «κλειδώνουν» τη μετάβαση από την προετοιμασία στον αγώνα: οι επίσημοι χαιρετισμοί, οι αναγνώσεις/όρκοι, η έπαρση και η τελετουργία που οδηγεί στο αποκορύφωμα— το άναμμα της φλόγας.

Η μουσική υπογραφή της βραδιάς: από την ιταλική κληρονομιά στο παγκόσμιο ποπ γεγονός

Η τελετή επένδυσε εμφανώς στη μουσική ως εργαλείο αφήγησης και συγκίνησης. Στο πιο «λαμπερό» σημείο της βραδιάς, η Mariah Carey εμφανίστηκε στη σκηνή του Μιλάνου, ερμηνεύοντας το ιταλικό κλασικό “Volare” (Nel blu dipinto di blu) και δίνοντας στο show μια διεθνή ποπ σφραγίδα που συζητήθηκε έντονα στα media.

Παράλληλα, η συνολική καλλιτεχνική γραμμή κινήθηκε (σύμφωνα με τις περιγραφές των ρεπορτάζ) σαν «γράμμα αγάπης» προς την Ιταλία: επιλεγμένες εικόνες, στοιχεία μόδας και αναφορές σε γνωστές πολιτισμικές σταθερές της χώρας, με στόχο να παραχθεί όχι απλώς μια τελετή, αλλά μια τηλεοπτική αφήγηση εθνικής ταυτότητας με διεθνή απεύθυνση.

Το άναμμα της φλόγας: η στιγμή της Κορτίνα και η Σοφία Τζότζια

Το ολυμπιακό αποκορύφωμα ήρθε όταν η Σοφία Τζότζια (Sofia Goggia) άναψε τον βωμό στην Κορτίνα, σε μια κίνηση υψηλού συμβολισμού για τη διοργανώτρια χώρα και ειδικά για τα αλπικά αγωνίσματα. Το Reuters μετέδωσε ότι η Τζότζια παρέλαβε τη δάδα από τον θρυλικό Ιταλό σκιέρ Gustavo Thoeni, συνδέοντας οπτικά και ιστορικά δύο γενιές της ιταλικής χιονοδρομίας σε μια από τις πιο «καθαρές» ολυμπιακές στιγμές της βραδιάς.

Γιατί αυτή η τελετή ξεχώρισε ως «μήνυμα διοργάνωσης»

Χωρίς να στηριχθεί αποκλειστικά σε ένα στάδιο ή σε μία σκηνή, το Μιλάνο–Κορτίνα 2026 επέλεξε να συστηθεί στον κόσμο ως διοργάνωση πολλαπλών κέντρων:

• Μιλάνο για το «μεγάλο γεγονός», τη λάμψη, τη σκηνοθεσία και την τηλεοπτική εικόνα.

• Κορτίνα για την παράδοση των χειμερινών σπορ και για τη συμβολική κορύφωση της φλόγας.

• Ενδιάμεσες τοποθεσίες/στιγμές που έδωσαν την αίσθηση ότι οι Αγώνες δεν είναι ένα σημείο στον χάρτη, αλλά μια ολόκληρη γεωγραφία που «ανασαίνει» μαζί.

Η τελετή έναρξης του Μιλάνο–Κορτίνα 2026 λειτούργησε σαν προοίμιο μιας διοργάνωσης που θέλει να μιλήσει ταυτόχρονα σε δύο ακροατήρια: στους φίλους των χειμερινών σπορ που ζητούν αυθεντικότητα, βουνό και ιστορία, και στο παγκόσμιο κοινό που περιμένει από τους Ολυμπιακούς ένα τηλεοπτικό γεγονός με μεγάλα ονόματα, καθαρές εικόνες και έντονο συναίσθημα. Με το Σαν Σίρο ως λαμπερή βιτρίνα, με την Κορτίνα ως τόπο συμβολικής κορύφωσης και με τη φλόγα να ανάβει από μια αθλήτρια-σύμβολο όπως η Sofia Goggia, η Ιταλία έστειλε το μήνυμα ότι αυτοί οι Αγώνες θα είναι ένα συνεχές πέρασμα ανάμεσα στο αστικό και στο αλπικό, στο κλασικό και στο νέο, στο εθνικό και στο οικουμενικό. Και από εδώ και πέρα, όλα μεταφέρονται εκεί όπου κρίνονται πραγματικά οι Ολυμπιακοί: στον πάγο, στο χιόνι και στις λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά ανάμεσα στη συμμετοχή και στην ιστορία.