Η σημερινή πολιτική ημέρα στην Ελλάδα (Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026) δεν μοιάζει με μια ακόμη «συνηθισμένη» μέρα ειδησεογραφίας. Η κυβέρνηση επιχειρεί να σηκώσει την ατζέντα ψηλότερα από την καθημερινή αντιπαράθεση, ανοίγοντας επίσημα τη μεγάλη συζήτηση για τη Συνταγματική Αναθεώρηση — ένα πεδίο που από τη φύση του απαιτεί συναινέσεις, μετρημένες κινήσεις και καθαρή στρατηγική. Ταυτόχρονα, «τρέχει» το ζήτημα της επιστολικής ψήφου για τους εκτός Ελλάδας εκλογείς και η θεσμοθέτηση εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού, ένα θέμα που αγγίζει νεύρα δημοκρατικής εκπροσώπησης, ισορροπίας εκλογικού σώματος και κομματικών συσχετισμών.

Παράλληλα, στο φόντο της εσωτερικής πολιτικής, η εξωτερική πολιτική βάζει κι αυτή τη δική της σφραγίδα: όλα δείχνουν ότι οριστικοποιείται εντός του πρώτου δεκαπενθημέρου του Φεβρουαρίου η συνάντηση κορυφής στο πλαίσιο του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας, με την Αθήνα να επιδιώκει «δομημένο διάλογο» και διαχείριση των ευαίσθητων ισορροπιών στο Αιγαίο.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων ημερών τροφοδοτούν νέες συζητήσεις για μετακινήσεις ακροατηρίων και για το ποιος μπορεί να εμφανιστεί ως «δεύτερος πόλος» απέναντι στη ΝΔ, σε μια περίοδο που τα κόμματα μετρούν αντοχές, κοινωνικές διαθέσεις και αφήγημα.

Ακολουθεί η αναλυτική εικόνα της σημερινής πολιτικής ειδησεογραφίας — με έμφαση στα γεγονότα, αλλά και στο τι σημαίνουν πολιτικά.

1) Η κεντρική είδηση: Εκκίνηση διαδικασίας για Συνταγματική Αναθεώρηση

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προχωρά σήμερα σε δημόσια τοποθέτηση/διάγγελμα που «ανοίγει» τη διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης, επιχειρώντας να εμφανίσει μια ατζέντα μεταρρυθμίσεων με ορίζοντα μηνών και ανάγκη ευρύτερων συμμαχιών.

Ποια άρθρα και ποιο «πακέτο αλλαγών» μπαίνει στο τραπέζι

Από το ρεπορτάζ πολλών μέσων προκύπτει ότι ο κυβερνητικός σχεδιασμός δεν περιορίζεται σε ένα-δύο άρθρα, αλλά κινείται ως ευρύτερη αναθεωρητική πρωτοβουλία, με βασικούς πυλώνες:

• Άρθρο 16 (μη κρατικά/μη δημόσια πανεπιστήμια – θέμα που η κυβέρνηση χαρακτηρίζει εμβληματικό και επιδιώκει να το φέρει σε πεδίο συναίνεσης, στοχεύοντας ειδικά προς το ΠΑΣΟΚ).
• Άρθρο 86 (ευθύνη υπουργών / λογοδοσία), ένα διαχρονικά φορτισμένο πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης.
• Άρθρο 24 (προστασία περιβάλλοντος), που εμφανίζεται επίσης στις κυβερνητικές προθέσεις.
• Άρθρο 103 (μονιμότητα στο Δημόσιο/αξιολόγηση), με αναφορές ότι ανοίγει ως συζήτηση η σύνδεση μονιμότητας με θεσμική αξιολόγηση.

Πολιτικά, αυτό το «πακέτο» δεν είναι ουδέτερο: αγγίζει εκπαίδευση, θεσμική λογοδοσία, περιβάλλον και δημόσια διοίκηση — δηλαδή τέσσερις πυρήνες όπου κάθε κόμμα έχει ιδεολογικές κόκκινες γραμμές.

Η αριθμητική των συναινέσεων

Η Συνταγματική Αναθεώρηση στην Ελλάδα απαιτεί ευρείες πλειοψηφίες και δύο φάσεις (παρούσα Βουλή και επόμενη αναθεωρητική). Σήμερα το κεντρικό «στοίχημα» που αναδεικνύεται είναι το αν και πώς η κυβέρνηση θα μαζέψει τις απαιτούμενες ψήφους ώστε τα άρθρα να περάσουν με τρόπο που να δεσμεύει την επόμενη Βουλή.

Χρονοδιάγραμμα και πολιτικό timing

Σε δημοσιεύματα αναφέρεται ότι η κυβέρνηση κινείται με οδικό χάρτη όπου η πρόταση παρουσιάζεται το επόμενο διάστημα (αναφορές σε Μάρτιο) και στοχεύεται να στηθεί επιτροπή/διαδικασία εντός της άνοιξης.

2) Επιστολική ψήφος και Περιφέρεια Απόδημου Ελληνισμού: θεσμική αλλαγή με ισχυρό πολιτικό αποτύπωμα

Παράλληλα με τη «μεγάλη εικόνα» του Συντάγματος, εξελίσσεται το ζήτημα της επιστολικής ψήφου για τους εκτός Ελλάδας εκλογείς και της εκλογικής περιφέρειας Απόδημου Ελληνισμού. Το Υπουργείο Εσωτερικών έχει ήδη κινηθεί σε διαδικασίες διακομματικής συζήτησης, ενώ το θέμα βρίσκεται έντονα στη δημόσια ατζέντα.

Γιατί είναι «καυτό» πολιτικά

• Αφορά το ποιοι ψηφίζουν, πώς ψηφίζουν, και πώς μεταφράζεται η ψήφος σε έδρες.
• Επηρεάζει την κομματική στρατηγική ως προς τους Έλληνες του εξωτερικού, αλλά και τη συζήτηση περί ισοτιμίας εκπροσώπησης.

Πού «κολλάει» με τη Συνταγματική Αναθεώρηση

Το πολιτικό ενδιαφέρον σήμερα είναι ότι αυτά τα θέματα εμφανίζονται ως μέρος μιας ευρύτερης θεσμικής ατζέντας, δηλαδή ως «παράλληλη γραμμή» που χτίζει εικόνα μεταρρυθμίσεων και πιέζει τα κόμματα να πάρουν καθαρές θέσεις.

3) Ελληνοτουρκικό: προς Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας εντός Φεβρουαρίου

Στο διπλωματικό πεδίο, η ειδησεογραφία δείχνει ότι οριστικοποιείται η διεξαγωγή του Ανώτατου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας–Τουρκίας στην Άγκυρα, στο πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου, με συνάντηση Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – Μητσοτάκη.

Τι σηματοδοτεί πολιτικά στο εσωτερικό

• Η κυβέρνηση θέλει να εμφανίσει σταθερή εξωτερική πολιτική και διαύλους σε μια περίοδο θεσμικών αναμετρήσεων στο εσωτερικό.
• Η αντιπολίτευση (παραδοσιακά) αξιολογεί τέτοιες κινήσεις με βάση το πλαίσιο, την ατζέντα και τις «κόκκινες γραμμές», άρα το θέμα μπορεί να τροφοδοτήσει κοινοβουλευτικό έλεγχο και δημόσια πίεση τις επόμενες ημέρες. (Αυτό είναι πολιτική εκτίμηση με βάση τον τρόπο που λειτουργεί η εγχώρια αντιπαράθεση· τα σημερινά δημοσιεύματα εστιάζουν κυρίως στον χρονισμό/οριστικοποίηση.)

4) Δημοσκοπικός παλμός: μετατοπίσεις και νέα ερωτήματα για τον «δεύτερο πόλο»

Ιδιαίτερη συζήτηση προκαλεί δημοσκόπηση της MRB που μεταδόθηκε τις τελευταίες ημέρες και καταγράφει σταθερό προβάδισμα της Νέα Δημοκρατία, ενώ εμφανίζει σημαντική κινητικότητα στη σειρά κατάταξης των κομμάτων, με αναφορά ότι η Πλεύση Ελευθερίας περνά μπροστά από το ΠΑΣΟΚ.

Πώς «κουμπώνει» αυτό με τη σημερινή θεσμική ατζέντα

• Η κυβέρνηση έχει κίνητρο να σηκώσει τη συζήτηση σε θεσμικό επίπεδο (Σύνταγμα/μεταρρυθμίσεις) ώστε να διαμορφώσει πεδίο όπου η αντιπολίτευση είτε θα συναινέσει είτε θα φανεί αρνητική.
• Τα κόμματα της αντιπολίτευσης καλούνται να ισορροπήσουν: να μην εγκλωβιστούν σε κυβερνητικό πλαίσιο, αλλά και να μη χρεωθούν «άρνηση σε όλα» σε θέματα που η κοινωνία μπορεί να βλέπει θετικά (π.χ. λογοδοσία υπουργών).

5) Σήμερα στο Κοινοβούλιο: εστίαση στον κοινοβουλευτικό έλεγχο

Σε επίπεδο κοινοβουλευτικής λειτουργίας, η επίσημη ατζέντα της Βουλή των Ελλήνων για σήμερα περιλαμβάνει συζήτηση επικαίρων ερωτήσεων στις 14:00.

Αυτό έχει σημασία πρακτικά, γιατί σε περιόδους έντονης πολιτικής επικαιρότητας (όπως με Σύνταγμα/αποδήμους/ελληνοτουρκικά), οι επίκαιρες ερωτήσεις γίνονται συχνά το «γήπεδο» όπου δοκιμάζονται:

• τα επιχειρήματα της κυβέρνησης,
• η ετοιμότητα της αντιπολίτευσης,
• και οι πρώτες δημόσιες γραμμές άμυνας/επίθεσης πριν ανέβουν τα θέματα σε επίπεδο αρχηγών.

Η σημερινή πολιτική ειδησεογραφία στην Ελλάδα συμπυκνώνει κάτι που συνήθως απλώνεται σε εβδομάδες: θεσμική αναμέτρηση (Σύνταγμα), εκλογική αρχιτεκτονική (επιστολική ψήφος/απόδημοι), διπλωματικός χρονισμός (Ελλάδα–Τουρκία) και δημοσκοπική πίεση (αναδιάταξη συσχετισμών).

Το κρίσιμο είναι ότι η Συνταγματική Αναθεώρηση —σε αντίθεση με τις περισσότερες καθημερινές πολιτικές συγκρούσεις— δεν κερδίζεται με επικοινωνιακές κορώνες αλλά με αριθμούς, διατυπώσεις, συμμαχίες και αντοχή στον χρόνο. Αν η κυβέρνηση επιμείνει σε «μεγάλο πακέτο» αλλαγών, θα χρειαστεί να εξηγήσει καθαρά όχι μόνο τι αλλάζει, αλλά και γιατί τώρα και με ποιες εγγυήσεις. Αν η αντιπολίτευση επιλέξει τη γραμμή της συνολικής απόρριψης, θα πρέπει να αποδείξει ότι διαθέτει εναλλακτική θεσμική πρόταση — ειδικά σε άρθρα όπως η λογοδοσία υπουργών που ακουμπά ευαίσθητα κοινωνικά αιτήματα.

Με άλλα λόγια: σήμερα δεν είναι απλώς «μια μέρα πολιτικών ειδήσεων». Είναι μια μέρα που στήνει το σκηνικό των επόμενων μηνών. Και στο σκηνικό αυτό, κάθε κόμμα θα κριθεί όχι μόνο από τις θέσεις του, αλλά από το αν μπορεί να σταθεί πειστικά ανάμεσα σε δύο απαιτήσεις που σπάνια συμβιβάζονται: μεταρρύθμιση με συναίνεση και σύγκρουση για πολιτική ταυτότητα